Zabytkowa, niemal 44 metrowa wieża pochodząca z początku XX wieku, jest nierozłączną częścią śremskiej panoramy. Miejska wieża wodociągowa, zbudowana w latach 1908-1909 według projektu Ksawerego Geislera, jest najbardziej rozpoznawalnym budynkiem Śremu. Wieża wpisana jest do rejestru zabytków - nr rej.: 2002/A z 21.05.1985. Zgodnie z koncepcją oraz dokumentacją projektową wieża ciśnień ma zostać zagospodarowana jako przestrzeń rekreacyjna, kulturalna, edukacyjna oraz turystyczna nawiązująca do śremskich tradycji Powstania Wielkopolskiego.
 

Planowane przedsięwzięcie wynika z potrzeby zagospodarowania przestrzeni miejskiej oraz rozwoju turystycznego gminy Śrem. Modernizacja wieży i uruchomienie jej wnętrza jest wpisane również w Strategię Rozwoju Gminy Śrem na lata 2013–2020
 

Wieża ciśnień odegrała kluczową i symboliczną rolę podczas Powstania Wielkopolskiego w Śremie. Wydarzenie opisuje stary maszynopis znajdujący się w archiwum Muzeum Śremskiego relacjonujący początki działania Śremskiej Drużyny Harcerzy im. Tadeusza Rejtana.
W nocy 30/31 grudnia 1918 roku, po bezkrwawym zajęciu jednostki wojskowej, wszystkich urzędów i obiektów miejskich przez Powstańców oraz rozbrojeniu policji i żandarmerii niemieckiej, wysłano grupę harcerzy pod dowództwem Mariana Kujawskiego w celu przejęcia śremskiej wieży ciśnień - jednego z najwyższych obiektów miasta.
Śremscy harcerze, Powstańcy Wielkopolscy, znali doskonale wojskowe rzemiosło, mieli za sobą służbę w armii niemieckiej w czasie I wojny światowej. W skład grupy harcerzy wchodzili także Wincenty Klaczyński jako zastępca dowódcy, Jan Kil, Marian Tuszyński, Wiktor Rogalewski, Antoni Bartkowiak, Franciszek Reus, Owczarczak, brat Ignacego.
Harcerze przejęli wieżę ciśnień i wywiesili na niej polski sztandar. Niby nic dziwnego, ale… Sztandar ten był pierwszym polskim znakiem wywieszonym w mieście. Jego przeznaczenie nie zmieniło się, ponieważ miał być on faktycznie pierwszą polską flagą wywieszoną w Śremie, ale nie na wieży ciśnień, tylko na śremskim magistracie. Dowodzący grupą śremskich harcerzy Marian Kujawski zabrał go z domu, gdzie był przygotowany przez jego ojca.
Od 2007 roku wydarzenie to upamiętniane jest w trakcie uroczystości rocznicowych w dniu 27 grudnia.

1. Wieża w nowej roli, już nie technicznej, a społecznej zachowuje głębokość wnętrza poprzez brak podziału na kondygnacje, nie zatraca w ten sposób waloru wieży, jednocześnie nie odwraca się od swojej historii poprzez zachowanie formy architektonicznej i historycznej prezentacji nawiązującej do pierwotnej funkcji. 

2. Rewitalizacja wieży polega na wprowadzeniu do odrestaurowanego (z zachowaniem wszelkich uwarunkowań konserwatorskich) obiektu nowych funkcji spójnie zestawionych w przestrzeni wieży. Następuje funkcjonalna synteza sportu (ścianka wspinaczkowa), kultury, historii i edukacji. Jest to propozycja dla ludzi różnych pokoleń i zainteresowań.

3. Wieża i jej program użytkowy są hołdem złożonym przodkom walczącym o polskość Śremu i Wielkopolski. Dane o Powstańcach, zebrane oraz wyeksponowane na wystawie w Muzeum Śremskim w 2018 roku zostaną przeniesione do wieży i tam przedstawione przy użyciu multimediów w systemie otwartym.

4. Koncepcja nadania wieży nowej funkcji i roli społecznej integruje cenny obiekt technicznej architektury początku XX wieku z najnowszymi rozwiązaniami w dziedzinie komunikacji i multimediów (projekcje sferyczne).

5. Rewitalizacja wieży wodociągowej w minimalnym, dopuszczalnym stopniu ingeruje w przestrzeń ochrony konserwatorskiej (ukrycie zaplecza technicznego i gastronomicznego w skarpie), jednocześnie wpisując się w ciąg rewitalizowanych obiektów i przestrzeni staromiejskich Śremu, od centrum miasta przez promenadę nadwarciańska, Muzeum Śremskie po teren wokół wieży wodociągowej.